1911
1 października powstaje Warszawski Związek Stowarzyszeń Spożywczych (na przymiotnik "Polski" nie zgodziły się władze carskie), jednocześnie powstaje pierwsza hurtownia spółdzielcza. Roman Kluge, działacz spółdzielczości spożywców, zakłada w Szkole Powszechnej w Mińsku Mazowieckim spółdzielnię uczniowską. Od tego czasu Związek staje się głównym opiekunem ruchu spółdzielni uczniowskich.

Warszawski Związek Stowarzyszeń Spożywczych, skupiający 274 stowarzyszenia liczące razem 40.000 członków, buduje gmach Związku w Warszawie przy ul. Grażyny 13. Do dnia dzisiejszego mieści się w nim krajowe przedstawicielstwo – Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni Spożywców "Społem".
W lipcu 1913 r. powstaje w Warszawie Okręgowe Spółdzielcze Stowarzyszenie Spożywcze "Poranek".

1919
W dniu 16 stycznia 1919 r. z inicjatywy Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego, pionier spółdzielczości spożywców Stanisław Wojciechowski otrzymuje tekę ministra spraw wewnętrznych i staje się faktycznie zastępcą premiera Ignacego Paderewskiego, gdy ten przebywa na Konferencji Pokojowej w Wersalu.
W dniach 10—11 maja w Warszawie odbywa się Zjazd Założycielski Związku Robotniczych Stowarzyszeń Spółdzielczych. W Zjeździe uczestniczy 146 delegatów z 66 stowarzyszeń w kraju.
Powstaje w Warszawie Centralny Związek Spółdzielni Pracowników Kolejowych oraz Centrala Spożywczych Stowarzyszeń Spółdzielczych Robotników Chrześcijańskich. Warszawski Związek Stowarzyszeń Spożywczych zmienia statut i nazwę na Związek Polskich Stowarzyszeń Spożywców. Związek zostaje przyjęty do Międzynarodowego Związku Spółdzielczego. Powstaje Spółdzielczy Instytut Naukowy, a w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie uruchomiono Katedrę Kooperacji.