1900
Jadwiga Dziubińska (1874—1937) zakłada w Męskiej Szkole Rolniczej w Pszczelinie koło Warszawy pierwszą spółdzielnię uczniowską na ziemiach polskich.

1903
Towarzystwo Popierania Przemysłu i Handlu w Warszawie tworzy sekcję ds. spółdzielczych pod nazwą Komisja Współdzielcza – pod przewodnictwem Aleksandra Makowieckiego.

W Kongresówce powstaje Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich – organizacja o charakterze ogólnokrajowym. Inicjatorem utworzenia stowarzyszenia jest ks. Marceli Godlewski. Stowarzyszenie to popiera i pomaga w zakładaniu i rozwoju stowarzyszeń spółdzielczych i spożywczych wśród klasy robotniczej.

1906
Powstaje w Warszawie Towarzystwo Kooperatystów, które pełni rolę ośrodka inspirującego i kierującego ruchem założycielskim stowarzyszeń spożywczych. Należą do niego m.in. Stefan Żeromski, Edward Abramowski, Rafał Radziwiłłowicz i Stanisław Wojciechowski.
Zaczyna ukazywać się dwutygodnik "Społem", który propaguje ideę spółdzielczości. Pomysłodawcą nazwy Społem był Stefan Żeromski, a wśród założycieli dwutygodnika jest m.in. Stanisław Wojciechowski – późniejszy Prezydent RP.

1907
W Warszawie rozpoczyna działalność Stowarzyszenie Spożywcze Robotników Chrześcijańskich "Łączność" i Stowarzyszenie Spożywcze Robotników Chrześcijańskich "Prażanka" – na Pradze.

1908
W dniach 27—31 października 1908 r. obraduje w Warszawie Ogólnokrajowy Zjazd Stowarzyszeń Spożywczych. Powołane zostaje Biuro Informacyjne przy Towarzystwie Kooperatystów, jako ogólnokrajowa organizacja spółdzielcza. Na sekretarzy Biura Informacyjnego Zjazd powołuje Romualda Mielczarskiego i Stanisława Wojciechowskiego.
Założone w Kongresówce w 1905 roku Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich posiada 22.207 członków i 500 zorganizowanych kół spółdzielczych, które zakładają sklepy spożywcze, obuwnicze i tekstylne, kasy oszczędnościowo–pożyczkowe i placówki spółdzielczości pracy.