W końcu narzucona odgórnie, uchwałą nr 102/76 Rady Ministrów z 21 maja 1976 r. w sprawie zmian w organizacji handlu wewnętrznego, reforma i reorganizacja handlu wypaczyły charakter spółdzielni, stwarzając powszechną opinię o  "upaństwowieniu spółdzielczości". W wyniku tych działań spółdzielnie "Społem" – zwłaszcza w średnich i małych miastach przekazały swoje największe, najładniejsze i najbardziej rentowne obiekty handlowe, a przejęły od handlu państwowego małe sklepy spożywcze – wymagające modernizacji.

Dopiero 41. Zjazd Delegatów "Społem" w 1981 r. przywrócił samodzielność i samorządność spółdzielniom, a we wrześniu 1982 r. Sejm PRL uchwalił ustawę "Prawo spółdzielcze".

Szanse na przywrócenie elementarnych zasad spółdzielczych po 1989 r. zostały unicestwione ustawą z 20 stycznia 1990 r. o zmianach w organizacji i działalności spółdzielczości. Znów zastosowano zdyskredytowaną wcześniej metodę polityczno–administracyjną "uzdrawiania spółdzielczości". Nie dostrzeżono, że zło w spółdzielczości nie tkwiło w jej strukturach organizacyjnych, lecz w funkcjach narzucanych przez państwo.

Administracyjnie zlikwidowano wszystkie związki spółdzielcze. Spółdzielczość Spożywców "Społem" poddana ostrym regułom gospodarki rynkowej, pozbawiona jakiejkolwiek opieki instruktażowej i organizacyjnej, bez możliwości zintegrowania swoich wysiłków, jednak nie upadła. W dniach 11—12 grudnia 1991 r. przedstawiciele 122 spółdzielni spożywców, na zasadach całkowitej dobrowolności zrzeszania się, powołali do życia Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni Spożywców "Społem", którego głównym celem jest pomoc i ułatwianie zrzeszonym spółdzielniom realizacji ich statutowych zadań oraz inspirowanie współdziałania dla ich rozwoju i integracji. W 1992 r. została reaktywowana przynależność KZRSS "Społem" do MZS.

Działalność KZRSS "Społem" w latach 1991—2007, to już najnowsza historia i odrębny temat.